Τόση χαρά που χει ζωή εγώ ποτέ δεν είδα
ψάχνω λοιπόν και γω να βρω δική μου Ατλαντίδα

το πέλαγο τ’ αλαργινό θα κάτσω ν' αγναντέψω
την ευτυχία αν εβρώ, άλλο δεν θα γυρέψω

μ' αυτή θα ζήσω αγκαλιά, σφιχτά θα την κρατήσω
θα την γεμίσω με φιλια, να φύγει δεν θ' αφήσω
............................................

ποτέ κανείς δε μίλησε γλυκά για μένα τόσο
γι αυτό και γω ..... μου θα το ανταποδώσω.

λόγια γλυκά, πανέμορφα απ'τη καρδιά σου βγήκαν
σαν ναταν από άγγελο, και στη δική μου μπήκαν

Θεέ μου τόση ομορφιά σε μια καρδιά μονάχα
κατάφερες και μάζεψες... και γω θαθελα ναχα

αγάπη να’ χω να διώ σ' όποιο δυστυχισμένο
σ' όποια καρδιά δεν ένιωσε σε όποιο πονεμένο

Μην με ειρωνευτης γιατι πατησες ΝΑΡΚΗ!!!!!!!
Τα στιχακια εχουν σκοπο και μονο να ανταποδωσουν την αγαπη, να ομορφηνουν το χωρο και τιποτε αλλο. Τωρα αν δινονται απλοχερα ειναι γιατι υπαρχουν ανθρωποι σε αυτον εδω το χωρο που το αξιζουν. Δεν ψαχνω για γκομενα ειμαι γερός.

Εσένα ψάχνω Ανατολή αγάπη ν' ανατείλεις
σ' αναζητώ απ 'το πρωί μέχρι να ρθεί το δείλης
το φως που φέρνεις στη ψυχή σε μένα να το στείλεις.

Θα πάρεις κι από μένα νε χαμόγελα κι ελπίδες
κι ακόμα περισσή χαρά που στη ζωή δεν είδες
ταξίδια μέσα στ' όνειρο ποτέ σου που δεν πήγες.

Τους φίλους μου τους αγαπώ και μ' αγαπούν και κείνοι
θα πάρεις από μένα νε χρυσάφι που θα γίνει
αγάπη στη καρδούλα σου κι αιώνια θα μείνει.