<<Παλιά.... οι άνθρωποι... είχαν ήθη & έθιμα, στόχους και ιδανικά. Περίσσευε το γέλιο, η χαρά, η ομορφιά η απλότητα και η αγνότητα. Δε ξεχνούσαν να λένε καλημέρα, ούτε ξεχνούσαν το ευχαριστώ , και το συγγνώμη. ΄Ετσι θα θελα να είναι η ζωή. Σαν...τότε.. που άνθιζε η αγάπη, που νανούριζε η προσευχή, που το ναι, ήταν ναι, το όχι, όχι, δυνατή η μνήμη,,,,,, λεύτερη η φαντασία. Σαν...τότε.. που δεν σφραγίζαμε την πόρτα του σπιτιού και της ΨΥΧΗΣ μας. Φίλοι, αδελφοί, και συνάδελφοι ήταν οι άνθρωποι. Και η κούραση της μέρας, μετουσιωνότα 57; σε τραγούδι και χορό. Αναζητώντας τη σοφία του χθές, βιώνοντας την ανησυχία του σήμερα. Οραματιζόμεν 51; όμορφο αύριο,,,,,,, Αντιστέκομαι στην απελπισία, στην βαρβαρότητα,κ&a mp;# 945;ι προδοσία. Αντιστέκομαι στο έντεχνο ψεύδος, αντιστέκομαι στην ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΠΡΕΠΕΙ.... Αμύνομαι με όνειρα, με πίστη, με ελπίδα....
Γιατί, έτσι θα ήθελα τη ζωή, όπως και εσείς την ονειρεύεστε....
