|
Απόψε που το σώμα σου δεν τόλμησα να φτάσω
και σε αγγίζει μοναχά μια μνήμη μακρινή....
Απόψε θέλω και μπορώ, χωρίς χέρια να πλάσω
μια φαντασία αλλιώτικη που να 'ναι αληθινή...
Μείνε απόψε δίπλα μου, θέλω να σε κοιτάω
κι όταν στα μάτια μου θα δεις όσα δεν έχω πει...
Τότε αγάπη ζώσε με κι άμα σου πω πονάω
της αγκαλιάς το δανεικό πάρε μου το κορμί...
Μα αν σου πω πιο δυνατά σφίξε με και αντέχω
που 'χω χορτάσει με πληγές και πόνο την ψυχή...
Τότε αγάπη δώσε μου το μόνο που δεν έχω
της αγκαλιάς το μόνιμο-παντοτινό κορμί...
Απόψε που το σώμα σου δεν τόλμησα να φτάσω
γιατί μια σκέψη έκανα, που έμοιαζ’ απειλή...
Απόψε φεύγω και ξεχνώ, τι είχα για να χάσω?
Μονάχα ενός ψεύτικου ονείρου το φιλί...
|
